Hoy contamos con la colaboración de Vito más conocido por estos lares como sacra22, o algo así, que después de cobrar el finiquito de su blog se anima a escribir por aquí, disfrutemos pues:
La frase “cuestión de principios”, ¿a qué se refiere exactamente?
Los principios son, y cito textualmente: “normas o ideas fundamentales que rigen el pensamiento o la conducta”. Pues bien, creo que son algo más que eso. Están por encima del resto de las cosas, si verdaderamente lo son. Si sólo es pura palabrería, se queda en eso… palabras.
Es curioso, la utilidad que se le da a la expresión, con el fin de resolver una cuestión simplemente por unos valores, cosa que se está perdiendo por desgracia. Pero, ¿cuándo y quién impone nuestros principios? ¿nacemos con ellos, son innatos? Posiblemente se empieza por la familia, o el lugar donde habitaste, donde vives ahora, en definitiva, la gente que te rodea. “Dime con quién andas y te diré quién eres”… Hay que aclarar que se supone a la razón universal, y que, por tanto, los principios -que la rigen- deberían ser iguales para todos. Y en parte es así… pero hasta cierto punto. Incluso habiendo similitudes, es bastante frecuente encontrar personas con distintos principios. Determinar hasta qué punto son importantes para cada uno es complicado, porque no tenemos lo que queremos; y lo que es peor, no buscamos donde debemos. Para empezar, los principios te van a acompañar allá donde vayas. Si somos capaces de pensar de manera racional -humana-, es decir, que actuemos conforme a lo que pensamos, en cada gesto, en cada acción, en cada palabra, cabe recordar que estamos siendo controlados por ellos. Esto, dicho sea de paso, siempre que dispongamos de principios.
Se trata de un elemento diferenciador, dictamina si hacer una cosa o dejar de hacerla. Pienso que la felicidad está estrechamente relacionada con seguirlos y ser consecuente, que creer estar en el camino correcto es básico. Si alguna vez has llevado a cabo un acto en desacuerdo con tus principios y te has sentido tremendamente mal, eso es francamente bueno. Es más… cuando estés perdido, sin un camino que seguir, sin un atisbo de guía de lo que hay que hacer: tira de principios, con la esperanza de lograr hallar la senda, que te estará esperando a pocos kilómetros. Porque, cuando ya no queda nada a lo que aferrarse, nos queda lo que hemos sido, lo que hemos luchado, lo que hemos conseguido, y si sigues siendo fiel a ti mismo… el arrepentimiento y la amargura se separará de ti en la próxima bifurcación, esa que deja atrás el olvido para centrarse en la estación venidera.
Un extra para acabar musical, Cerca de las vias:
Coméntate algo...
8 comentarios:
crec que ens em quedat tot tan impactats d' aquest gran escrit que qualsevol cosa serà insignificant comparat al que ha eixit de tu.
sempre tan racional, deixan-te portar pel sentit comú...o pels teus principis? jeje
enhorabona =)
uo, totalment d'acord aipes... m'agradaria saber a sant de que us ha vingut la inspiració per aquest post... felicitats.
Jo sóc de les que pensen que els principis en primer lloc els heredem i després quan som persones autònomes amb pensament crític, retoquem i adoptem els principis que ens aniran acompanyant durant tot el camí de la vida...
Per molt que canviem, aquests valors deixen una marca molt fonda (o almenys això pareix en totes les pelis en la que el personatege malo malísimo, abans de morir, demana perdó i intenta ser fidel als principis original que regien la seua vida...).
bueno... que rallà he arreat. au feos!!
Bueno, en primer lloc tot el merit es de sacra o només he fet "retalla i enganxa".
Estic d'acord en que els principis els heredem, de fet quantes voltes actituts o raonaments que he criticat a ma mare en casa he adoptat fora...un fum! Done que pensar... Pero també crec que es de vital importancia la part crítica i més en un mon tan cambiant com aquest, es curiós com anem cambiant al llarg del tems situantnos a voltes en extrems opossats, en punts antagonistes de vista. Pero i amb tot va en la nostra idiosincrasia(ojo!), al menys en la meua, el tindre una base sobre la que construir eixe edifici que som, i que sempre ha de estar creixent. Enhorabona per el escrit.
Ens veiem!
Manu, practica más tu voz que pareces... ¡abeja! jajajaja No, en serio, necesitas un poco más de ánimo o empeño en la causa ya que no se te ve acostumbrado...
El resto bien... que conste que escribo sin leer el texto y con sacra23
Hoy por hoy en cualquier esquina se venden principios, pero lo que importa es que cada uno se los vaya forjando a si mismo, como bien dices, cada vez que erramos y somos conscientes de ello...es la mejor forma de ser fieles a nuestros propios principios, y eso ,no se compra.
PD: ya era hora de que escribieras!
Ale ya esta abeja(riviera)maya....
EI! desde aqui quiero felicitar a los ademistas y desearos un buen viaje!
disfrutad que el tiempo pasa volando...y volvereis conguitos!
es un lugar precioso, ya nos contareis!
un saludo feos!
Un buen día, una persona me dijo que lo que realmente distingue a las personas no debería ser su simple apariencia sino los valores que ella misma posee.
Se ha hablado y escrito mucho sobre este tema y, como se ha podido comprobar, no existe ningún comportamiento 'correcto' que se pueda definir como bueno sino que existen híbridos que cada persona amolda según sus propios principios.
Atendiendo a algunos comentarios, pienso que bien es cierto que la gran mayoría de principios los adoptamos de aquellas personas que son más cercanas como nuestros padres, nuestros tios, nuestros abuelos...nuestros amigo, y poco a poco vamos definiendo los que ya poseemos y desarrollamos muchos otros que decidimos aplicarnoslos al ver a nuestros semejantes.
He pensado muchas veces en que todas y cada una de las acciones que decide hacer un ser humano, aunque intentemos pensar en que no queremos que sea así, van encaminadas a lograr nuestra felicidad o a sentirnos realizados. Esto no significa que siempre tomemos caminos que nos beneficien sino en muchos casos es todo lo contrario, y esto se debe a que cada uno tiene unos principios le impulsan a actuar hacia la dirección correcta, que va a ser su propia meta.
Publicar un comentario